Ik ben opgeleid volgens de Duitse rijkunstige theorie het “Scala der Ausbildung” (skala van de africhting).

De 6 punten van de Skala der Ausbildung:

  1. Takt
  2. Ontspanning
  3. Aanleuning
  4. Schwung
  5. Rechtrichten
  6. Verzamelen

Deze 6 punten zijn geheel met elkaar verweven. Door het taktmatige en ontspannen gereden zijn van een paard ontstaat een goede aanleuning die weer de belangrijkste voorwaarde vormt om de Schwung en impuls van het paard te verbeteren. En slechts met Schwung en impuls kun je een paard vervolgens rechtrichten om daarna goed te kunnen verzamelen.

In de rijkunstige theorie staat de term Durchlässigkeit beschreven als iets om voortdurend naar te streven en als einddoel van de dressuurscholing. Durchlässigkeit is een moeilijk te vertalen Duitse rijkunstige term, die zo ongeveer “volledige souplesse en het steeds volkomen doorkomen van alle hulpen

Het verkrijgen van Durchlässigkeit is dus het doel van alle trainingsarbeid. Het mag dan misschien een moeilijk woord zijn, de bedoeling is simpel. Het gaat er om dat het paard nergens strak of stijf is. Dat het paard zich nergens vasthoudt in zijn spieren en gehoorzaam en soepel steeds luistert naar de hulpen van de ruiter. Hij ‘laat’ de hulpen als het ware ‘door': Durchlässig

Rowynn